در دو قسمت قبل درباره روش های مختلف درمان بیماری های وریدی مزمن شامل بالا نگه داشتن پاها، ورزش، استفاده از جوراب های واریس، استفاده از پمپ های فشاری و استفاده از بانداژ های فشاری صحبت شد. در ادامه به سایر روش های درمان بیماری واریس و یا بیماری های وریدی مزمن خواهیم پرداخت:

پانسمان: در بیماران با زخم های وریدی لازم است قبل از پوشیدن جوراب واریس و یا بانداژ های فشاری از پانسمان مناسب جهت کمک به زخم وریدی استفاده کرد این پانسمان ها از طریق جذب ترشحات زخم، کاهش درد، کاهش بو و حذف سلول های مرده از بستر زخم باعث تحریک رشد سلول های پوست و کمک به ترمیم هرچه سریعتر زخم های وریدی می شوند.

برای مطالعه بیشتر: درمان بیماری های وریدی مزمن چیست؟ (قسمت اول)

دارو ها:

تعداد زیادی از دارو ها را می توان به منظور کمک به درمان بیماری های مزمن وریدی و زخم های وریدی بکار برد:

  1. آسپیرین ۱۳۵میلی گرم ممکن است در درمان زخم های مزمن وریدی موثر باشد.
  2. آنتی بیوتیک های موضعی معمولا استفاده نمی شود اما در مواقع وجود زخم های عفونی وریدی مصرف آنتی بیوتیک های خوراکی یا تزریقی ممکن است نیاز باشد.
  3. عصاره شاه بلوط هندی در بیمارانی که نمی توانند جوراب واریس را تحمل کنند می تواند با دوز ۳۰۰میلی گرم دو بار در روز استفاده شود و می تواند باعث کاهش تورم اندام تحتانی شود. (عکس از ویکی پدیا اضافه شود)
  4. داروی هیدروکس اتیل راتوساید (Hydroxyethyle Ratoside) نیز دارویی است که می تواند باعث کاهش سایز و تورم اندام ها شود.
  5. خارش پوست اندام تحتانی که ناشی از نارسایی وریدی مزمن (واریس) می باشد و اصطلاحا به آن درماتیت احتقانی گفته می شود معمولا با مرطوب کننده ها برطرف می شود. در برخی موارد بیمار نیازمند پماد و یا کرم های حاوی کورتو جهت بهبود علایم است.

برای مطالعه بیشتر: درمان بیماری های وریدی مزمن چیست؟ (قسمت دوم)

درمان به روش تخریب وریدی (vein ablation):

در این روش با تخریب ورید هایی سطحی که دریچه ای خراب دارند و عملکرد مناسب ندارند، باعث بهبود علایم می شوند. این روش را فقط در بیماران باید استفاده کرد که به هیچیک از درمان های قبل شامل بالا گذاشتن پاها، ورزش، درمان های فشاری شامل جوراب واریس و بانداژ ها و داروها پاسخ مناسب نداده باشد. در درمان به روش تخریب وریدی، وریدها به یکی از سه روش زیر تخریب می شوند:

  1. اسکلروتراپی: روشی که در مطب پزشک قابل انجام است و با تزریق ماده شیمیایی به داخل ورید، باعث مسدود شدن ورید می شوند.
  2. تخریب وریدی توسط لیزر و امواج رادیویی: روشی که در مطب پزشک قابل انجام است و پزشک یک سیم مخصوص را وارد ورید آسیب دیده می کند و با حرارت تولیدی باعث تخریب ورید می شود.
  3. بستن و خارج کردن ورید: روشی که باید در بیمارستان و تحت بیهوشی کامل انجام شود. در این روش ورید آسیب دیده توسط جراحی خارج می شود.

مشاهده فیلم تخریب وریدی